Bóg


Bóg
Bóg II {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mos IIa, C. Bogu, W. Boże, blm {{/stl_8}}{{stl_7}}'w religiach monoteistycznych: niewidzialna, wieczna, wszechmogąca, niczym nieograniczona, istniejąca sama z siebie istota nadprzyrodzona, będąca przedmiotem kultu religijnego, charakteryzująca się pozytywnymi przymiotami w stopniu najwyższym;{{/stl_7}}{{stl_7}} stworzyciel świata (w tym życia), mający absolutną władzę nad istnieniem i przyszłością, będący absolutną i nierozwiązalną tajemnicą': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wierzyć w Boga. Oddawać cześć Bogu. Modlić się do Boga. Pokładać nadzieję w Bogu.{{/stl_10}}{{stl_18}}ZOB. {{/stl_18}}{{stl_10}}Bogiem a prawdą; Bogu ducha winien; bój się [bójcie się] Boga; broń Boże; chwalić Boga; chwycić [złapać] Pana Boga za nogi; dzięki [chwała] Bogu (że...); jak [jakim] {{/stl_10}}{{stl_8}}{kogoś} {{/stl_8}}{{stl_7}}Pan Bóg stworzył; jak Boga kocham; jak mi Bóg miły; jak u Pana Boga za piecem; jednać się – pojednać się z Bogiem; miły Boże; nie mieć Boga w sercu; niech {{/stl_7}}{{stl_8}}{kogoś} {{/stl_8}}{{stl_7}}Bóg [Pan Bóg, ręka boska] broni; oddać (Bogu) ducha; szczęść Boże; święty Boże nie pomoże; uchowaj Boże; za Bóg zapłać; za chińskiego boga; (że) pożal się Boże. {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Synonyms:

Look at other dictionaries:

  • Bog — Bȏg (bȏg) m <V Bȍže, N mn bògovi/bȍzi jez. knjiž.> DEFINICIJA 1. rel. a. stvoritelj ukupnog materijalnog i duhovnog svijeta b. gospodar prirode ili dijela prirode i dijela duhovnog svijeta (Perun, Mars) 2. pren. razg. moćna osoba, sila,… …   Hrvatski jezični portal

  • Bog — oder Bok ist in der kroatischen Sprache ein umgangssprachlicher, insbesondere unter guten Bekannten, Freunden oder Duz Freunden gebräuchlicher Gruß, der sowohl zur Begrüßung wie auch zum Abschied verwendet wird. Das Grußwort wird als isolierte… …   Deutsch Wikipedia

  • bog — bog; bog·gart; bog·gy; bog·head; bog·land; bog·let; bog·o·mil; bog·o·mil·ism; bog·sucker; bog·trotter; che·bog; em·bog; iam·bog·ra·pher; phle·bog·ra·phy; plum·bog; to·bog·gan·er; bog·gle; to·bog·gan; bog·o·mile; rhom·bog·e·nous; to·bog·gan·ist; …   English syllables

  • bog — og (b[o^]g), n. [Ir. & Gael. bog soft, tender, moist: cf. Ir. bogach bog, moor, marsh, Gael. bogan quagmire.] [1913 Webster] 1. A quagmire filled with decayed moss and other vegetable matter; wet spongy ground where a heavy body is apt to sink;… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Bôg — (bôg) m 〈V Bȍže, N mn bògovi/bȍzi jez. knjiž.〉 1. {{001f}}rel. a. {{001f}}stvoritelj ukupnog materijalnog i duhovnog svijeta b. {{001f}}gospodar prirode ili dijela prirode i dijela duhovnog svijeta (Perun, Mars) 2. {{001f}}pren. razg. moćna… …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika

  • bog — ⇒BOG, subst. masc. Marécage, fondrière, terrain mou qui cède sous le pied : • Par endroits on enfonce terriblement dans des terrains mouvants comme les bogs d Écosse. H. Ph. D ORLÉANS, À travers la banquise, 1907, pp. 241 242. Rem. Absent des… …   Encyclopédie Universelle

  • Bog — Cette page d’homonymie répertorie les différents sujets et articles partageant un même nom. {{{image}}}   Sigles d une seule lettre   Sigles de deux lettres > Sigles de trois lettres …   Wikipédia en Français

  • bog — [bäg, bôg] n. [< Gael & Ir bog, soft, moist (> Ir bogach, a bog) < IE * bhugh < base * bheugh , to bend > BOW1] wet, spongy ground, characterized by decaying mosses that form peat; a small marsh or swamp vt., vi. bogged, bogging to …   English World dictionary

  • Bog — Bog, v. t. [imp. & p. p. {Bogged}; p. pr. & vb. n. {Bogging}.] To sink, as into a bog; to submerge in a bog; to cause to sink and stick, as in mud and mire. [1913 Webster] At another time, he was bogged up to the middle in the slough of Lochend.… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • BOG — steht für: Bank of Ghana, Zentralbank von Ghana Flughafen Bogotá, IATA Code des kolumbianischen Flughafens Landkreis Bogen, ehemaliges deutsches Kraftfahrzeugkennzeichen Baumgarten Oberkappel Gasleitungsgesellschaft m.b.H. (BOG), der Betreiber… …   Deutsch Wikipedia